افراد واقعی. پیشرفت واقعی.

جیمز، ۲۴ ساله

جیمز می‌خواست به خانه خودش نقل مکان کند اما درباره مدیریت کارهای روزانه به‌تنهایی نگران بود. با حمایت زندگی مستقل، او یک روال هفتگی ساخت، پختن چند غذای موردعلاقه‌اش را یاد گرفت، و اکنون یک‌بار در ماه میزبان خانواده‌اش برای شام است — چیزی که واقعاً به آن افتخار می‌کند.

آمارا، ۳۱ ساله

هدف آمارا ساده بود: استفاده از حمل‌ونقل عمومی برای رسیدن به کار داوطلبانه‌اش بدون کارمند حمایتی. طی شش ماه جلسات تمرینی، او اعتمادبه‌نفس سفر مستقل را ساخت، و اکنون به سایر شرکت‌کنندگانی که به‌سوی همین هدف کار می‌کنند، راهنمایی می‌دهد.

نوآ، ۸ ساله

خانواده نوآ می‌خواستند او در محیط‌های گروهی راحت‌تر باشد. از طریق برنامه اجتماعی و تفریحی ما، او یک گروه هنری آخر هفته را پیدا کرد که دوستش دارد، و والدینش می‌گویند اعتمادبه‌نفس او در مدرسه هم همراه با آن رشد کرده است.

خانواده نگوین

به‌عنوان مراقبان تمام‌وقت، خانواده نگوین پیش از یافتن Valencea خسته بودند. حمایت استراحتی منظم به آن‌ها فضایی برای تنفس داد، و داشتن کارکنان حمایتی ثابت به این معنا بود که هرگز مجبور نبودند نیازهای پسرشان را از ابتدا دوباره توضیح دهند.

پریا، مادر و مراقب

پریا می‌گوید بزرگ‌ترین تفاوت یک خدمت خاص نبود — بلکه شنیده شدن بود. وقتی یک کارمند حمایتی تناسب مناسبی نداشت، تیم به‌سرعت و بدون هیچ‌گونه ناراحتی تغییری ایجاد کرد.